![\"Homem](\"http:\/\/www.cronicaelectronica.org\/img\/cat\/056-2011-b.jpg\")
\nDe drie lange soundscapes die \u00e2\u20ac\u02dcHomem Fantasma\u00e2\u20ac\u2122 vullen, kunnen prima functioneren als een \u00e2\u20ac\u02dcambient\u00e2\u20ac\u2122 achtergrond bij andere bezigheden. Maar wie deze stukken serieus wil nemen en met interesse wil beluisteren heeft hier een boeiende, uitdagende maar flinke auditieve kluif aan. Telkens als ik \u00e2\u20ac\u02dcHomem Fantasma\u00e2\u20ac\u2122 opnieuw beluisterde, vroeg ik me af waarom ik nauwelijks iets herkende. De geluidsconstructies van @c zijn complex en – zij het nier overduidelijk – gelaagd. Er is een veelheid aan geluiden, uit een veelheid aan bronnen. De sfeer en de voortgang zijn consistent, maar een \u00e2\u20ac\u02dcverhaal\u00e2\u20ac\u2122 willen de soundscapes niet worden. Elektronische geluiden, akoestische instrumenten, field recordings, found sounds, van alles komt voorbij in flinters. Soms is de elektronica iets nadrukkelijker aanwezig, rondzingend en aanhoudend. Er gebeurt zoveel in de muziek van @c dat ze keer op keer aandachtig beluisterd kan worden. Nee, het is beslist geen moeilijk-doenerij, \u00e2\u20ac\u02dcHomem Fantasma\u00e2\u20ac\u2122 is niet ontoegankelijk. Bit beluistering is er meteen een pakkende sfeer, die – verrassend – bij elke hernieuwde beluistering anders kan worden ervaren, misschien afhankelijk van welke \u00e2\u20ac\u02dclijn\u00e2\u20ac\u2122 aan geluiden de luisteraar per keer oppakt. Maar de drie stukken – eenvoudig getiteld \u00e2\u20ac\u212278 (a+b)\u00e2\u20ac\u2122, \u00e2\u20ac\u212279\u00e2\u20ac\u2122 en \u00e2\u20ac\u212280\u00e2\u20ac\u2122 en vari\u00c3\u00abrend in lengte van 35 tot 40 minuten – verdienen aandacht. Dat ze bij elkaar zo\u00e2\u20ac\u2122n 110 minuten vormen, is ook geen probleem. Begin op een willekeurig punt, het maakt niet uit. Er is geen begin, geen einde en de overgangen zijn vloeiend. Dit is auditieve schoonheid.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"