![\"cronica093-2015_520\"](\"http:\/\/blog.cronicaelectronica.org\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/cronica093-2015_520.jpg\")
\nChyba nigdy dot\u00c4\u2026d, \u00c5\u00bcaden muzyczny eksperyment, bardziej adekwatnie nie oddawa\u00c5\u201a terminu “owadzia elektronika”, jak elektroakustyczny koncept duetu Porcje Roso\u00c5\u201aowe. To twierdzenie mog\u00c5\u201aoby by\u00c4\u2021 zasadne, gdyby nie pewien szkopu\u00c5\u201a. Owad\u00c3\u00b3w tu nie ma.<\/p>\n
W marcowym wydaniu Kwartalnika Kulturalnego “Opcje”, ukaza\u00c5\u201a si\u00c4\u2122 intryguj\u00c4\u2026cy tekst Rados\u00c5\u201aawa Sirko “D\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122k w kontek\u00c5\u203acie post- i transhumanizmu. Muzyka zwierz\u00c4\u2026t, ro\u00c5\u203alin, komputer\u00c3\u00b3w”, b\u00c4\u2122d\u00c4\u2026cy rozwa\u00c5\u00bcaniem nad statusem audialno\u00c5\u203aci, nie b\u00c4\u2122d\u00c4\u2026cej wytworem cz\u00c5\u201aowieka. Jego autor sugerowa\u00c5\u201a, \u00c5\u00bce porzucaj\u00c4\u2026c antropocentryczn\u00c4\u2026 interpretacje kultury, powinni\u00c5\u203amy by\u00c4\u2021 gotowi na dopuszczenie do \u00c5\u203awiadomo\u00c5\u203aci, istnienie ekspresji pochodzenia organicznego, nie b\u00c4\u2122d\u00c4\u2026cej elementem dzia\u00c5\u201aalno\u00c5\u203aci cz\u00c5\u201aowieka. W swoim eseju Sirko (poruszaj\u00c4\u2026cy, jak mi si\u00c4\u2122 zdaje, t\u00c4\u2026 koncepcje r\u00c3\u00b3wnie\u00c5\u00bc jako muzyk, Duy Gebord na ostatnim swoim albumie “Mildew”) bierze pod uwag\u00c4\u2122 audialno\u00c5\u203a\u00c4\u2021 \u00c5\u203awiata organicznego, jako kategori\u00c4\u2122 kulturow\u00c4\u2026. Podaj\u00c4\u2026c seri\u00c4\u2122 barwnych przyk\u00c5\u201aad\u00c3\u00b3w autor, a wraz z nim czytelnik, zastanawiaj\u00c4\u2026 si\u00c4\u2122 gdzie przebiega granica mi\u00c4\u2122dzy komunikacj\u00c4\u2026 akustyczn\u00c4\u2026, a kreacj\u00c4\u2026, oraz gdzie i czy w og\u00c3\u00b3le rozpoczyna si\u00c4\u2122 \u00c5\u203awiadoma ekspresja okre\u00c5\u203alona jako “muzyka zwierz\u00c4\u2026t”. <\/p>\n
Arcyciekawe zagadnienie biomuzyki, jest r\u00c3\u00b3wnie\u00c5\u00bc obiektem artystycznego eksperymentu, jakiego dopu\u00c5\u203acili si\u00c4\u2122 Mateusz Wysocki i Lech Nienartowicz, tworz\u00c4\u2026cy duet Porcje Roso\u00c5\u201aowe. Wydany dla portugalskiego labelu Cr\u00c3\u00b3nica materia\u00c5\u201a “Insects 4-7” jest kontynuacj\u00c4\u2026 ich wielokontekstowego eksperymentu, z pogranicza preparowanego field recordingu, d\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122kowego mocumentu i biomuzyki w\u00c5\u201aa\u00c5\u203anie. <\/p>\n
“Owady fascynowa\u00c5\u201ay mnie odk\u00c4\u2026d pami\u00c4\u2122tam, ale przez d\u00c5\u201augi czas nie my\u00c5\u203ala\u00c5\u201aem o nich w kategoriach muzycznych. Prze\u00c5\u201aomowy by\u00c5\u201a chyba moment, w kt\u00c3\u00b3rym znalaz\u00c5\u201aem zestawienie mia\u00c5\u00bcd\u00c5\u00bc\u00c4\u2026cej biomasy owad\u00c3\u00b3w z blado wypadaj\u00c4\u2026c\u00c4\u2026 przy niej biomas\u00c4\u2026 reszty zwierz\u00c4\u2026t. Fakt, \u00c5\u00bce to owady rz\u00c4\u2026dz\u00c4\u2026 ekosystemami, a jednocze\u00c5\u203anie s\u00c4\u2026 s\u00c5\u201aabo rozpoznane i funkcjonuj\u00c4\u2026 niejako w ukryciu, podzia\u00c5\u201aa\u00c5\u201a jak nale\u00c5\u00bcy. Za\u00c5\u201ao\u00c5\u00bcy\u00c5\u201aem wi\u00c4\u2122c projekt Rzut Znajomym i nagra\u00c5\u201aem minutowy album po\u00c5\u203awi\u00c4\u2122cony trzem owadom. W tamtym czasie Lecha i mnie poci\u00c4\u2026ga\u00c5\u201aa mo\u00c5\u00bcliwo\u00c5\u203a\u00c4\u2021 zredukowania materia\u00c5\u201au muzycznego do podstawowych zagadnie\u00c5\u201e, takich jak barwa, szum, ziarno czy cisza, wi\u00c4\u2122c postanowili\u00c5\u203amy, \u00c5\u00bce wsp\u00c3\u00b3lnymi si\u00c5\u201aami rozwiniemy temat.” – tak o inspiracjach projektu, opowiada\u00c5\u201a mi rok temu jego wsp\u00c3\u00b3\u00c5\u201aautor Mateusz Wysocki. Zamiast zatem z pasj\u00c4\u2026 entomologa i zaci\u00c4\u2122ciem rejestratora nagra\u00c5\u201e, terenowych uda\u00c4\u2021 si\u00c4\u2122 na d\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122kowe \u00c5\u201aowy, w celu zapisania na ta\u00c5\u203amie pejza\u00c5\u00bcu akustycznego owad\u00c3\u00b3w, Wysocki i Nienartowicz, z wra\u00c5\u00bcliwo\u00c5\u203aci\u00c4\u2026 godn\u00c4\u2026 in\u00c5\u00bcynier\u00c3\u00b3w d\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122ku, w studio fabrykuj\u00c4\u2026 dokument o \u00c5\u00bcyciu wyimaginowanych insekt\u00c3\u00b3w. Aby uwiarygodni\u00c4\u2021 sw\u00c3\u00b3j eksperyment, cz\u00c4\u2122sto prezentuj\u00c4\u2026 go w formie sugestywnej instalacji, w ramach kt\u00c3\u00b3rej powsta\u00c5\u201ay specjalnie zaaran\u00c5\u00bcowane akwaria, b\u00c4\u2122d\u00c4\u2026ce domniemanymi \u00c5\u203arodowiskami \u00c5\u00bcerowania tych owad\u00c3\u00b3w. Tak spreparowane ekosystemy zosta\u00c5\u201ay zaopatrzone w s\u00c5\u201auchawki, dzi\u00c4\u2122ki kt\u00c3\u00b3rym widzowie instalacji mogli pods\u00c5\u201auchiwa\u00c4\u2021 wirtualne robaki. D\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122kowa maskarada Porcji Roso\u00c5\u201aowych okaza\u00c5\u201aa si\u00c4\u2122 na tyle wyrazista, \u00c5\u00bce wielu odbiorc\u00c3\u00b3w uwierzy\u00c5\u201ao, \u00c5\u00bce ma do czynienia z autentycznymi owadami; “Justyna z Gosi\u00c4\u2026 urz\u00c4\u2026dzi\u00c5\u201ay akwaria tak, \u00c5\u00bceby dawa\u00c5\u201ay z\u00c5\u201audzenie obecno\u00c5\u203aci owad\u00c3\u00b3w. Poza odbiorcami instalacji uda\u00c5\u201ao nam si\u00c4\u2122 nabra\u00c4\u2021 r\u00c3\u00b3wnie\u00c5\u00bc kilku krytyk\u00c3\u00b3w, ale nie mam im tego za z\u00c5\u201ae” – dopowiada Wysocki. <\/p>\n
Kreuj\u00c4\u2026c akustyczne panopticum, duet Wysocki Nienartowicz, wykorzystuj\u00c4\u2026 do rejestracji prepar\u00c3\u00b3w kontaktowe mikrofony, zach\u00c5\u201aannie po\u00c5\u201aykaj\u00c4\u2026ce ka\u00c5\u00bcdy szelest, czy pukni\u00c4\u2122cie. Na “Inset 4-7” mamy do czynienia z d\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122kow\u00c4\u2026 abstrakcj\u00c4\u2026, pozbawion\u00c4\u2026 jakiejkolwiek sekwencyjno\u00c5\u203aci, oraz regu\u00c5\u201a kompozycyjnych, to\u00c5\u00bcsamych z narracj\u00c4\u2026 muzyczn\u00c4\u2026. “Organiczne” impresje, z\u00c5\u201ao\u00c5\u00bcone s\u00c4\u2026 z szerokiej gamy mikrod\u00c5\u00bawi\u00c4\u2122k\u00c3\u00b3w, chrobot\u00c3\u00b3w, trzask\u00c3\u00b3w, glitch\u00c3\u00b3w, pisk\u00c3\u00b3w, cyka\u00c5\u201e, szum\u00c3\u00b3w, nawarstwionych i momentami intensywnie zdynamizowanych.Tworz\u00c4\u2026 one g\u00c4\u2122ste, a\u00c5\u00bcurowe faktury, osch\u00c5\u201ae, chropowate i odhumanizowane.<\/p>\n
Sztuka imitowania terenowych nagra\u00c5\u201e, zdaje si\u00c4\u2122 polega\u00c4\u2021 na idealnej mistyfikacji i obarczona jest ironi\u00c4\u2026 typow\u00c4\u2026 dla mockumentu (sfingowanego dokumentu). Wysocki i Nienartowicz wykreowali audiosfer\u00c4\u2122 uciekaj\u00c4\u2026c od prawide\u00c5\u201a logiki i kompozycji, podejmuj\u00c4\u2026c pr\u00c3\u00b3b\u00c4\u2122 mimikry, poprzez upodobnienie swej ekspresji do akustyki \u00c5\u203awiata przyrody. Nas\u00c5\u201auchuj\u00c4\u2026c niesymetrycznych konstrukcji, nie wychwytuj\u00c4\u2026c powt\u00c3\u00b3rze\u00c5\u201e, nie odnotowuj\u00c4\u2026c obecno\u00c5\u203aci dramaturgii i narracji, tracimy z pola widzenia cz\u00c5\u201aowieka. Je\u00c5\u203ali zatem biomuzyka jest pr\u00c3\u00b3b\u00c4\u2026 odnalezienia \u00c5\u203aladu ekspresji (traktowanej jako kategoria kultury), w akustycznym \u00c5\u203arodowisku zwierz\u00c4\u2026t (a tak\u00c5\u00bce ro\u00c5\u203alin), oraz organizacji odg\u00c5\u201aos\u00c3\u00b3w pozaludzkich, w ramy logiki i kompozycji, tak eksperyment Porcji Roso\u00c5\u201aowych, jest odwrotno\u00c5\u203aci\u00c4\u2026 tego za\u00c5\u201ao\u00c5\u00bcenia. Jest artystycznym gestem kreacji, kt\u00c3\u00b3ry stara si\u00c4\u2122 zakamuflowa\u00c4\u2021 sam siebie. Je\u00c5\u203ali badacze biomuzyki szukaj\u00c4\u2026 dowod\u00c3\u00b3w, aby traktowa\u00c4\u2021 odzwierz\u00c4\u2122c\u00c4\u2026 aktywno\u00c5\u203a\u00c4\u2021 akustyczn\u00c4\u2026 jako muzyk\u00c4\u2122, tak Porcje Roso\u00c5\u201aowe wychodz\u00c4\u2026c od silnego konceptu, pr\u00c3\u00b3buj\u00c4\u2026 porzuci\u00c4\u2021 wszelkie \u00c5\u203alady muzyczno\u00c5\u203aci, pogr\u00c4\u2026\u00c5\u00bcaj\u00c4\u2026c swe kompozycje w organicznym chaosie. Bartosz Nowicki<\/em><\/p>\n