“Five Years on Cold Asphalt” reviewed by Gonzo Circus

Five Years on Cold Asphalt
Muzikale duizendpoten, zeldzaam zijn ze niet in de wereld van de experimentele muziek, Ook Alexandr Vatagin houdt er heel wat uiteenlopende projecten op na. Zo speelt hij bij bands als Tupolev en Port-Royal, maar ook als producer wist hij reeds een stevige reputatie op te bouwen. Zijn alter ego Quarz dateert uit 2006, maar ‘Five Years on Cold Asphalt’ is pas de eerste release die hij met dit project op de wereld loslaat. Waarschijnlijk is de werkwijze van Vatagin in hoge mate verantwoordelijk voor de trage realisatie van de plaat. De Oostenrijker kon rekenen op de hulp van zes collega’s, die hij elk hij afzonderlijk de studio uitnodigde. Elke artiest werd dus van hoofdrolspeler Vatagin maakt dat we ons niet snel hoeven te vervelen. In de 34 minuten durende compositie zwellen signaaltonen aan tot warme drones en mondt een vleugje freejazz schijnbaar losjes uit in krassende noise. Dominant zijn echter de feedbackgeluiden die de verschillende episodes aan elkaar lassen. Dit zorgt voor de nodige coherentie, maar heeft een enorm zacht geluidsniveau als neveneffect. Aandachtig luisteren is dus een vereiste voor wie de subtiele nuances wil opmerken en werkelijk in het universum van Quarz wil doordringen. Voor zij die hier in slagen en het er aangenaam vertoeven vinden: Vatagins derde soloplaat komt uit in maart. (jvs)

This entry was posted in Reviews and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink. Comments are closed, but you can leave a trackback: Trackback URL.
  • Tags

  • Categories

  • Archives