Philip Samartzis & Eric La Casa’s “Captured Space” reviewed by Dark Entries

Breekt het angstzweet u reeds uit wanneer u in deze tijd van lockdown denkt aan uw zomervakantie, die met de onzekerheid die er nog steeds heerst wel eens in het water zou kunnen vallen?

De kans is groot. Moest een annulatie echt aan de orde zijn dan is de wetenschap dat u in het experimentele veld van de field recordings tal van platen vindt waarmee u vanuit uw luie zetel denkbeeldig alle uithoeken van de wereld kan bezoeken in de meeste gevallen maar een schrale troost.

Misschien bent u van plan om Zuid-Afrika te bezoeken, trek dan alvast samen met Australiër Philip Samartzis en Fransman Eric La Casa op vooronderzoek.

Beide heren stelden in de periode tussen 18 en 28 maart 2018 hun opnameapparatuur op in het National Park Kruger, dat in de noordoostelijke hoek van Zuid-Afrika in twee gedeeld wordt door de Steenbokskeerkring. Het subtropische park dat grenst aan Zimbabwe en Mozambique is maar liefst ongeveer 360 kilometer lang en 65 kilometer breed en strekt zich uit over de provincies Limpopo en Mpumalanga. Afgezien van de overvloed aan dieren in het wild (de bekendste dieren zijn de zogenaamde ‘Big Five’ (de vijf diersoorten in Afrika die door jagers beschouwd werden als het moeilijks te schieten): leeuw, buffel, luipaard, neushoorn en de Afrikaanse olifant, daarnaast zijn er ook nog vele andere zoals de giraffe, nijlpaard, koedoe, impala, wilde hond, zebra, jachtluipaard, hyena, krokodillen, bavianen en zeldzame vogelsoorten zoals de zuidelijke hoornraaf, bevat het landschap diverse vegetatie, waaronder rood- en buffelgras, mopane-struikgewas en een groot aantal acacia-, baobab- en marula bomen. Verschillende rivieren lopen door het park, waaronder de Crocodile, Letaba, Limpopo, Luvuvhu, Olifants en Sabie.

Verspreid over de uitgestrekte wildernis zijn er verschillende kampen waar je kan overnachten, souvenirwinkels, restaurants en verschillende uitkijkposten om de flora en fauna te bekijken.

Deze stereoversie van Captured Space is afgeleid van een meerkanaals geluidsinstallatie die twee parallelle omgevingen verkent -de natuurlijke en geconstrueerde. Hoewel de natuurlijke wereld van Kruger wild en woest is, is de geconstrueerde wereld van wegen, nederzettingen en voetgangers ontworpen om bezoekers comfortabel en veilig te houden voor de dagelijkse strijd van leven en dood die er plaatsvindt. Tijdens deze safari kan je vanuit het oogpunt van een auto getuige zijn van een opmerkelijke habitat met een bekende reeks personages. Maar hoe ver of breed je ook reist, je kan niet gemakkelijk ontsnappen aan de ruimtelijke beperkingen van de auto zelf of het het elektrische hoogspanningshek dat het toeristenoord omringt. Terwijl Afrikaanse dieren de steunpilaar zijn van dierentuinen over de hele wereld zijn ze bij Kruger de waakzame bewaarders van een exotische mix van mensen die tot de kleinste ruimtes zijn beperkt voor hun eigen zelfbehoud.

De geluiden van Captured Space werden gedurende tien dagen geregistreerd terwijl beide artietsten op een ontspannen manier door het park trokken op zoek naar opnamemogelijkheden. Wat ze niet hadden verwacht was hoe beperkt hun bewegingen zouden worden als gevolg van de strenge regels die het park reguleren. Het werd al snel duidelijk dat dit opnameproject evenzeer zou gaan over de plaatsen waar ze waren opgesloten, als over de ecologie die ze wilden registreren. Daarom werden al de opnames gemaakt vanuit een voertuig, op bruggen en in schuilplaatsen en behuizingen waar ze ‘s nachts verbleven. Vanuit deze gezichtspunten leek het geluid telkens van ergens anders te komen dan van waar ze zich bevonden. Altijd van op een afstand, aan het oog onttrokken en frustrerend ongrijpbaar. Captured Space biedt een caleidoscopische ervaring van de Zuid-Afrikaanse wildernis, uitsluitend via de infrastructuur die wordt gebruikt om de toegang te vergemakkelijken tot een wereld die wordt bewoond door vreemde en bedreigende wezens. Een spectrale wereld waar de soundscape bijtend is, de dagen stralend en de nachten duister.

Het geeft u meteen een beeld wat uw oren van een bezoek aan dit park kunnen verwachten. Door de levendige geluiden kost het ook niet veel moeite om de bijhorende beelden er bij te fantaseren. Een stukje Zuid-Afrika dus in uw woonkamer, daarmee zal u het zolang deze quarantaine blijft aanslepen moeten doen… Of tenzij u liefhebber bent van dit soort auditieve atlassen. Dimi Brands

via Dark Entries

Posted in Reviews | Tagged , , | Comments closed

New release: Tamtam’s “A100”

A100, the sound of the Berlin city highway.

The A100 is not just an infrastructural system occupying expanses of urban space, it is also a city-building force with massive physical, media and political presence. It generates a pulse of city life. It exerts influence over Berlin’s identity as a symbol of progress, of self-promotion and representation, while also being a reviled object, a disruptive element, and an art space.

City is sound, composed from myriad voices of everyday life. All of our listening space is dominated by the ubiquitous sound emissions of motorized traffic, which also mask numerous other sound events. Engine and vehicle sounds, paced and regulated by routings and traffic lights, resonate in an architectural space which amplifies, filters, and cuts them. This leads to an environment sonically annexed and coloured. A condition that we mostly leave unchallenged, take as given, and block from our awareness. At best, we comprehend it as a noise to be avoided, without further reflecting on the causal relationships with behaviors that engender it.

For over ten years, TAMTAM (Sam Auinger & Hannes Strobl) have pursued artistic research into urban living spaces. TAMTAM’s main concern is sonic experience of the city, along with the cultural development of particular places. The last two years they have explored the A100 Berlin city highway and its immediate environment through focused investigations, recording selected locations in audio and image. Their main interest was its various spatial and temporal qualities, its rhythm, and how it sonically organizes, emotionalises and influences surrounding space.

Tracklist:

  1. Flow (07:58)
  2. Standby (04:50)
  3. Spectral (10:30)
  4. Pulse (05:28)

Sam Auinger: Electronic, Field Recording
Hannes Strobl: Electric Bass, Electric Upright Bass, Field Recording
David Moss: Lyrics and Voice on Standby

A100 is available as a free download and stream from Crónica.

Posted in Releases | Tagged , , , | Comments closed

Síria interviewed by Fifteen Questions

“Síria was born out of the super power we have of transforming shit into magic and writing songs is a way to expand the palette of ideas, feelings and emotions,  some of which I prefer not to express outside the music / artistic context.”

Read the full interview at Fifteen Questions.

Posted in Artists, Reviews | Tagged , | Comments closed

Síria’s “Boa-Língua” reviewed by The Moderns

Why do so few improvised recordings feature vocals? Here’s a theory.

Part of improv’s appeal is the vulnerability of the artists involved. On-stage or in-studio, it requires a degree of self-assuredness that few of us can muster. This is what’s so often misunderstood about improvisational performance. The absence of written music does not make it easy. It makes it difficult, sometimes frightening.

In this respect, a musician’s instrument is a kind of shield. And while there may be no great difference between an expressivo saxophone and vocal performance (it is all about breath after all), maybe that razor-thin distinction is indicative of just how intimidating it is to get up on a stage with nothing but imagination.

Portugal’s Diana Combo has delivered a spell-binding, richly textured album that pairs instrumental and vocal improvisations. Boa-Língua is her second under the name Síria. She also produces turntablist work as EOSIN and is a frequent collaborator with other artists.

Boa-Língua was born and developed as a result of a subconscious will and energy, rather than a clear idea that was intended to be seen and heard,” writes Combo in the album’s notes. “During a season in the studio, the voice was given way to freely exist in a context of exercises of improvisation. … [I]t developed by itself, with me being an attentive vehicle, an open channel for the work to flourish. The sounds beyond the voice come from various sources: percussions were recorded by me in the studio, other sounds were collected from archives.”

The album features traditional chants and songs. Some of the latter are lyrical; including an Azerbaijani song and a pair or originals, one in Turkish and one in Portuguese. Some are simply improvisational vocals that do not feature lyrics.

The vocal recordings began as practice sessions, not intended for release. Listening to the album though, it’s not difficult to imagine Combo concluding she had something special here. There is an endearing vulnerability throughout. Her performance invites us into what sounds like a private place, without a hint of discomfiture.

The music surrounding her vocals is just as compelling. She incorporates multiple sound sources – field recordings, electronics and more – with a lovingly delicate touch. Kevin Press

via The Moderns

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

New release: Síria’s “Boa-Língua”

Boa-Língua is the second album by Síria. It departs from her former work, Cuspo, using it as a foundation for structure and duration, while following very different pulses. Boa-Língua was made from recordings of practice sessions that were not originally intended to be used or worked as songs. Boa-Língua means “good tongue”, used in opposition to “má-língua”, literally “bad tongue”, a Portuguese expression for “tittle-tattle”.

“Canção do Gato” is a version of a song recorded by Tiago Pereira from A Música Portuguesa a Gostar Dela Própria. “Nos Montes” was remixed by @c’s Pedro Tudela & Miguel Carvalhais. “Senhora dos Remédios” is a version of a song as sang by Catarina Chitas and features a sample by Maile Colbert. “Belgian Shepherd” is a remix of the track by Rui P. Andrade from his album All Lovers Go To Heaven, it combines original sounds with recordings and voice, and it was previously released in Island Fever by Colectivo Casa Amarela. “Ay Işığında” is a version of the song as sang by Nərminə Məmmədova. “For Ghédalia” and “Boa-Língua” feature recordings by Los Niños Muertos, André Tasso & Bruno Humberto.

Tracklist:

  1. Canção do Gato (03:20)
  2. Nos Montes (04:33)
  3. Senhora dos Remédios (03:51)
  4. Belgian Shepherd (04:50)
  5. Yarın (06:03)
  6. Danse Macabre (10:41)
  7. Ay Işığında (06:56)
  8. For Ghédalia (05:08)
  9. Boa-Língua (03:20)
  • Voice and percussions: Diana Combo
  • Recording, editing and first mix: Diana Combo
  • Post-production: Tiago Martins at Fisgastudio
  • Mastering: Miguel Carvalhais
  • Artwork: Miguel Carvalhais, photos by Diana Combo
Posted in Releases | Tagged | Comments closed

Síria’s “Boa-Língua” reviewed by African Paper

So wie einem die besten kreativen Gedanken oft beim Gehen oder in der Badewanne kommen, entstehen die Releases von Sängerin Diana Combo alias Síria meist als Nebenprodukte kleinerer Arbeiten, die ganz unerwartet ein Eigenleben erhalten. So wie sich ihr erstes Album aus einer Auftragsarbeit heraus verselbstständigt hatte, ist “Boa-Língua” das Resultat einer der Stimmübungen, die Combo regelmäßig aufnimmt, um die Resultate zu analysieren. Dabei greift sie oft auf bekannte Songs in ihrer portugiesischen Muttersprache zurück. Bei den letzten Sessions dieser Art sammelten sich eine Reihe von Songs an, die gerade wegen ihres provisorischen Charmes schon fast nach einem Coveralbum klangen. Dieses musste dann nur noch um die Gesangsspuren herum produziert werden und liegt nun vor.

Dass Combo theoretisch gefällige Singer Songwriter-Alben machen könnte, das vielleicht irgendwann auch mal zum Spaß machen wird, aber bis auf weiteres nicht will, weil sie das herausfordernde, immer noch sperrige in schönen Songs mag, merkt man auch hier wieder, und so hat gerade das leicht zusammengeschustert wirkende Konnex zwischen Gesang und Soundkulisse seinen besonderen Reiz. Im “Canção do Gato”, dem Katzenlied (für Hinweise zu den Originalen den unten eingebetteten Bandcamp-Link befragen), tritt ihre Stimme über mehrere Tonspuren in Dialog mit sich selbst, was auch a capella funktioniert hätte, doch die vorwärts und rückwärts eingespielten kratzenden und schabenden Loops sorgen für die betongraue Hintergrundfärbung, die den hellen Gesang umso deutlicher exponiert.

Die schwindelerregende Orchestralsounds von “Nos Montes” mit ihren aufgeklebten Trommelwirbeln wiederum lassen das ungekünstelte des Gesangs umso mehr durchscheinen, der sich zur düsteren Pauke des hörspielartigen “Danse Macabre” geradezu trunken gibt. Beim metallenen Klappern und Hämmern von “Belgian Shepherd” und “Yarin”, aber auch beim unbestimmten Rauschen und Knistern von “Senhora dos Remédios” kommt eine dezente Spannung zum Vorschein, der den bisweilen chorartigen Gesang wie aus einer verwunschenen Anderswelt herüberwehen lässt, so wie sich beides immer gegenseitig charakterisiert.

Combo sagt, dass sie das Studio gerne als Fluchtort vor dem allgegenwärtigen Sprachgewirr der sozialen Wirklichkeit aufsucht, als Ort, der keine Antworten verlangt. In ihren dort entwickelten Songs findet sich mehr von der Flucht als vom Ziel, was “Boa-Língua” spannend macht. Ich wäre aber auch gespannt zu wissen, wie ein geplantes Síria-Album klingen würde.

via African Paper

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

Síria’s “Boa-Língua” reviewed by Vital Weekly

‘Boa-Lingua’ is the follow-up to ‘Cuspo’ (see Vital Weekly 1151). Siria is the work of Diana Combo and her main instrument is the voice, in combination with vinyl records, field recordings “and other sound sources”. The press release also mentions “Boa-Língua was made from recordings of practice sessions that were not originally intended to be used or worked as songs.

Boa-Língua means “good tongue”, used in opposition to “má-língua”, literally “bad tongue”, a Portuguese expression for “tittle-tattle”. Siria doesn’t use words per se, but more vocal exercises, which she then treats with studio technology, which I think in this case is to be understood as whatever happens in the laptop. The songs are, however, in some form originals from somewhere (“traditional songs and chants, a version of one Azerbaijani song, two originals (one in Turkish, one in Portuguese) and two original songs in which the voice does not take the form of words”), but whatever she does, it all became rather abstract and with some great result.

There is a fine interaction between her ‘natural’ voice, singing, humming, chanting and whatever else she does with these recordings. Sometimes I had the idea this was a sort of on the spot processing, but that might very well a wrong idea from me. There is very little conventional about all of this and yet it also sounds strangely familiar. There is a ritualistic aspect in the way the singing takes place but also in the addition of other sounds, such as the slow percussive thump in ‘For Ghédalia’. In the title piece, she sings and loops rather normally, stretching and sustaining via loops and such. It is between these ends that we find all of these pieces, a meeting of something traditional and something unconventional; something experimental and electronic if you will.

Despite all the newness of it all, this is also something ancient and mysterious, which is perhaps the oddest thing about. A delicate release! (FdW)

via Vital Weekly

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

Francisco López & Miguel A. García’s “Ekkert Nafn” reviewed by Neural

Posted in Reviews | Tagged , , | Comments closed

Philip Samartzis & Eric La Casa’s “Captured Space” reviewed by Blow Up

Posted in Reviews | Tagged , , | Comments closed

New release: Arturas Bumšteinas’s “Orgelsafari”

Arturas Bumšteinas started the Organ Safari project in 2007, compiling recordings of various church organs into a growing sound archive. These recordings are later used in various contexts, such as performances, installations, radio programmes, and releases such as this. The organ sounds in this album were collected in February 2017 in Saxony, Germany, when Arturas Bumšteinas, Gailė Griciūtė and Paul Paulun travelled along the German-Czech border visiting churches. The semi-prepared improvisations took place on the pipe organs of several churches: Katholische Kirche Sebnitz, Evangelisch-Lutherische Kirchgemeinde Sohland an der Spree, St. Johanniskirche Zittau, Evangelisch-Lutherische Bergkirche Oybin, Hörnitzer Kirche, Kirche am Schloss Weesenstein, Bergkirche Seiffen, Evangelisch-Lutherische Kirche Scheibenberg, Evangelisch-Lutherische Kirche Großschönau, and St. Michaeliskirche Adorf. Performance-presentation of this Saxony Organ Safari tour took place in Schaubuhne Lindenfehls in Leipzig, in March 2017.

Supported by Lithuanian Culture Institute.

Orgelsafari is available as a free download and stream from Crónica.

Posted in Releases | Tagged | Comments closed
  • Tags

  • Categories

  • Archives