Futurónica 200


The last episode of Futurónica, a broadcast in Rádio Manobras (91.5 MHz in Porto, 18h30) and Rádio Zero (21h GMT, repeating on Tuesday at 01h) airs tomorrow, September 1st.

The playlist of Futurónica 200 is:

  1. Coil, Things We Never Had (2004, Black Antlers, Threshold House)
  2. Coil, Free Base Chakra (2000, Constant Shallowness Leads To Evil, Eskaton)
  3. Coil, Batwings (A Limnal Hymn) (1999, Musick To Play In The Dark, Vol. 2, Chalice)
  4. Coil, The Dreamer Is Still Asleep (1999, Musick To Play In The Dark, Vol. 1, Chalice)
  5. ELpH vs Coil, Ended (1995, Worship the Glitch, Eskaton)
  6. Coil, Light Shinning Darkly (1992, Stolen and Contaminated Songs, Threshold House)
  7. Coil, Love’s Secret Domain (1991, Love’s Secret Domain, Torso)
  8. Coil, The First Five Minutes After Death (1986, Horse Rotorvator, Force & Form)
  9. Coil, Tainted Love (1984, Scatology, Force & Form)

You can follow Rádio Zero’s broadcasts at radiozero.pt/ouvir and Rádio Manobras at radiomanobras.pt.

Posted in Radio | Tagged | Comments closed

“Juryo: Durée de la vie de l’ainsi-venu” reviewed by Neural


The connections between the radio-drama and the experimental music should be an object of study. Some mature reader may remember the strong relationship between these fields, especially during this age where the offline fetishism re-activates forgotten or obsolete formats. The Paris composer Emmanuel Mielville studied sound engineering in a cinema school and later learned the basic concepts at the Groupe de Recherches Musicales (GRM), a main institution for this unconventional culture. His current approach is the natural consequence of this training course. Juryo: Durée De La Vie De L’Ainsi-Venu recalls in the title one of the most famous Buddhist texts, the Mahayana, and recalls many quotes of collage technique, a tradition deeply rooted in all the Asian culture. It’s the perfect closure of the rim: the embracing and exotic sounds tell about some stories, and the album seems a travel of the imagination and mind. The field recordings are the object of manipulations and mixes. The weaves are narrative and enchanting: for example, the audio captures from the Copan monastery, the FM modulations of a Hong Kong radio or the Buddhist funeral singing in a small village in Taiwan. There are sounds of synthesis too (like in “Tanit Astarté”) or erudite Artaud-like quotes to Héliogabale, the moon godness or to the primordial Phoenician myths. Contemporary tastes are mixed to contemporary caesura, large space is left to different knowledge and suggestions, no need of any “tabula rasa” but skillful attempts to make centrifuges with the use of different techniques and theories. In Mielville the sound perception and the memories cut in the urban environments are the basis of the following stratification. The sound overlaps might be now out of focus and irregular, now clearly designed, but anyway they are the “concrete” substance the listener should get and represent his personal way to think of the sound as something unmeasurable and suggestive, a vibes travel which always refer to his passion for the radio medium. The release elevates the catalogue of Crónica Electrónica, a label since ever focused on this music genre and on the evolution of the sound concepts and landscapes. Aurelio Cianciotta

via Neural

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

Futurónica 199


Episode 199 of Futurónica, a broadcast in Rádio Manobras (91.5 MHz in Porto, 18h30) and Rádio Zero (21h GMT, repeating on Tuesday at 01h) airs tomorrow, August 18th.

The playlist of Futurónica 199 is:

  1. Otomo Yoshihide, Untitled (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  2. Francisco López, Untitled 113 for Iannis Xenakis (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  3. Construction Kit, Glitchè (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  4. Antimatter, Untitled (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  5. Zbigniew Karkowski, Doing by Not Doing (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  6. Ryoji Ikeda, Per Se (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)
  7. Merzbow, Untitled (2002, Iannis Xenakis – Persepolis + Remixes Edition I, Asphodel)

You can follow Rádio Zero’s broadcasts at radiozero.pt/ouvir and Rádio Manobras at radiomanobras.pt.

Posted in Radio | Tagged , | Comments closed

Soon in Crónica: Monty Adkins’s “Shadows and Reflections”

Posted in Releases | Tagged | Comments closed

“Digital Junkies in Strange Times” reviewed by RNE 3 Atmosfera


Tenemos el último trabajo de Ran Slavin “Digital Junkies in Strange Times”, un disco de 59 minutos que contiene tan sólo 4 tracks con duraciones que oscilan entre el minuto y medio y el universo sonoro de 41 minutos del tema “Moonlight Compilation”. Nosotros esta noche os proponemos un pequeño montaje en el que escucharemos un extracto del tema que abre el disco “Turbulent Sphere” y que originalmente en el disco dura 13 minutos.
A Ran Slavin ya le hemos escuchados en varias ocasiones en Atmósfera, es un artista de múltiples facetas que trabaja principalmente con video instalación, sonido y cine. Su obra explora la ficción y las formas y narrativas a través de la instalación de video y sonido y puede ser interpretada como una expansión de formas cinematográficas, usualmente utilizando la posproducción y las sensibilidades de composición como herramientas de subversión y realce.
El trabajo de Slavin abraza a menudo la tensión entre el hecho y la ficción, lo sobrenatural y lo mítico, la historia y el futurismo y obliga al espectador a vagar más allá de la realidad y lo inmediato, en un prisma de la superposición digital.

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

Soon in Crónica: David Lee Myers’s “Superpositions”

Posted in Releases | Tagged | Comments closed

“The Waste Land” reviewed by Gonzo Circus


Het is de consequentie als je dezelfde titel gebruikt die T.S. Eliot aan zijn wereldberoemde lange gedicht uit 1922 gaf. Onwillekeurig vraag je je af of er een relatie tussen beide werken is. Moest Luca Forcucci aan Eliots meesterproef denken, toen hij het basismateriaal voor een compositieopdracht ontving? Hij was gevraagd om bij een documentaire een stuk van twintig minuten te maken, waartoe hij zes minuten aan field recordings ontving, zonder gegevens over herkomst van de opnamen of onderwerp van de film. Door de opnamen nauwkeurig te beluisteren op klankkwaliteiten en van daaruit een eigen ‘interne film’ te ontwikkelen, kwam hij tot drie composities. De eerste twee wekken een sterk industriële associatie, waarbij – en dat is een positieve constatering – het onderscheid tussen field recordings en elektronische creatie geregeld vervaagt. Is in het titelnummer het verre galmen en ruisen machinaal, horen we een trein? Druppelend water en sissende geluiden weerklinken naast elektronisch gespetter en geruis. Een lichte galm geeft de suggestie van ruimtelijkheid. Verschillende vibrerende drones dringen zich op. De sfeer is donker. Het nummer ‘Voices From The Coalmine’ biedt wederom metalige, schrapende, echoënde klanken en vage drones. Hier en daar klinkt een stem. Heel anders is tot slot ‘My Extra Personal Space’, een drukke compositie met veel herkenbare (organische) geluiden. Naast een rinkelende, snerpende hoge drone horen we meeuwen, kerkklokken, zeegeruis, claxons, lopend water en botsend glas of aardewerk. De geluiden – gestapeld of afwisselend – trekken als een beeldloze film, als een reeks auditieve herinneringen voorbij. Toch wordt ook dit stuk nauwelijks narratief en is het gebruik van de geluiden vooral suggestief en/of akoesmatisch. Voor het gehele album heeft Forcucci gevonden en gemaakte geluiden mooi vervlochten tot een boeiend resultaat. En ach, die titel, daar denken we niet meer over na. Robert Muis

via Gonzo Circus

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

“Intuited Architectures” reviewed by Gonzo Circus


Het werk van Graeme Truslove laat zich opdelen in ‘vaststaande’ elektroakoestische composities en live improvisaties. Voor ‘Intuited Architectures’ heeft hij die uitersten, zoals de titel al aangeeft, geprobeerd samen te brengen. Zorgvuldig opgebouwde composities, waarin de kleinste details zorgvuldig hun juiste plek kregen toebedeeld, manipuleerde hij in optredens met zelfgebouwde elektronica. Aanvankelijk was het een poging om grip te krijgen op technieken op microniveau. Het bracht Truslove op onvoorziene mogelijkheden. We nemen het voor gegeven aan: wat we horen zijn zes elektronische composities die spelen met enerzijds drones en anderzijds kleine sonische gebeurtenissen, en met de afwisseling van drukte en rust. Met name in de eerste drie stukken van het album, die samen een suite vormen, is er een vervreemdende combinatie van kalmte en nervositeit. Zoemende tonen en langgerekte lijnen gaan gepaard met bijna stotterende klankjes hier, een droog en gedempt knapperend en tikkend geluid daar, of met een veelheid aan stuiterende en ritselende geluiden. Af en toe klinken flarden van wat ritmes kunnen worden, maar voor je het weet zijn ze alweer verdwenen. Daarbij zijn er doorlopend wisselingen van sfeer en gebeurtenissen; er gebeurt heel veel, een structuur is moeilijk aan te wijzen. De drie overige composities lijken sterker gecentreerd rond een bepaald idee, maar ook deze stukken kennen wendingen in timbre, textuur en sfeer. Zo is ‘Elements’ wederom een vol stuk met verschillende lange, dalende lijnen die weer bestaan uit vele nerveuzige geluidjes. Tevens zijn er juist stijgende tonen, die flakkeren en piepen, totdat de compositie uiteenvalt in een zwaar vervormd geluid. Hoogtepunt is het afsluitende ‘Strata’, waarin de Schot ondersteuning krijgt van George Lyle. Prachtige lange lijnen van elektronica en gestreken bas vervlechten zich, drones klinken samen met korte klanken, alles met een warm en organisch gevoel. Robert Muis

via Gonzo Circus

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

“Juryo: Durée de la vie de l’ainsi-venu” reviewed by Kathodik


Destrutturazione sintetica e materiali concreti, stratificati o ad incastro forzato.
Nel classico stile della label portoghese, field recordings (belli e molto quelli raccolti in Asia) e manipolazione digitale.
L’effetto, è una coltre sfocata e sfrigolante a ricoprir passaggi di materia viva che accendono più di un’immagine in fondo alla scatola cranica.
Elettroacustica evocativa e tumefatta disgregata tutt’attorno e voci in modalità rituale, battiti, campane/campanelli, brandelli di FM cinese, sbuffi e soffi.
In definitiva, un buon passaggio di cinema per l’orecchio. Marco Carcasi

via Kathodik

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed

“Intuited Architectures” reviewed by RNE 3 Atmosfera


Graeme Truslove es un compositor y performer basado en Glasgow, Escocia. Su producción incluye composiciones sonoras y audiovisuales y música improvisada. Graeme Truslove toca la guitarra y el Laptop en diferentes proyectos en solitario y en colaboración.
Hasta ahora, la producción musical de Graeme Truslove se ha dividido entre mundos muy diferentes: la composición electroacústica con elementos muy fijos y la improvisación libre. Abrimos esta noche “Intuited Architectures” un trabajo en el que todas sus piezas están enfocadas precisamente a la integración de estos conflictivos extremos. A lo largo de su desarrollo, los procesos creativos empleados pasaron de lo escultórico a lo performativo -desde la creación de mosaicos sónicos, construidos a partir de la cuidadosa colocación de impulsos sónicos individuales, hasta la grabación y manipulación de interpretaciones de instrumentos digitales auto-creados.
Los montajes se convirtieron en actuaciones, que a su vez se convirtieron en montajes de nuevo. El centro de todas las composiciones es la preocupación por las escalas de tiempo musicales, que van desde la fabricación de timbres sintéticos, a través de estos enfoques performativos-algorítmicos, hasta su integración en estrategias temporales a mayor escala.

Posted in Reviews | Tagged , | Comments closed
  • Tags

  • Categories

  • Archives